Cara Mengira Kos Makanan di Malaysia

Mulakan dengan formula kos makanan asas

Mulakan dengan produk dan hasil yang jelas. Satu dulang brownies mungkin menghasilkan dua belas potong, manakala satu periuk sambal mungkin mengisi lapan balang. Gunakan kuantiti yang benar-benar boleh dijual, bukan hasil teori sebelum pemotongan, kerosakan, rasa atau tumpahan. Hasil sebenar yang lebih kecil menjadikan setiap unit lebih mahal.

Bagi setiap bahan, kira bahagian pek yang digunakan. Jika satu kilogram tepung berharga RM4.50 dan resipi menggunakan 250 g, kos tepung ialah RM4.50 dibahagi 1,000 dan didarab 250, iaitu RM1.13 selepas pembundaran. Ulang untuk semua bahan termasuk hiasan, minyak masak dan bahan kecil kemasan.

Padankan unit pembelian dengan unit resipi

Kesilapan unit sering menyebabkan helaian kos kelihatan betul tetapi sebenarnya salah. Tukar kilogram kepada gram dan liter kepada mililiter sebelum mendarab. Unit, pek, botol dan kotak perlu dianggap sebagai keluarga unit berasingan melainkan bilangan kandungan boleh guna telah direkodkan. Jangan bahagi harga sekilogram terus dengan kuantiti gram tanpa penukaran.

Jika tiga puluh biji telur berharga RM15, sebiji berharga RM0.50 dan empat biji berharga RM2.00. Jika botol vanila 500 ml berharga RM18, penggunaan 10 ml berharga RM0.36. Amaun kecil nampak tidak penting, tetapi beberapa bahan yang tertinggal boleh menghapuskan sebahagian untung setiap jualan.

Ambil kira pembaziran dan kuantiti boleh guna

Harga pembelian meliputi seluruh bahan, tetapi sebahagiannya mungkin tidak sampai kepada pelanggan. Kulit, tulang, bahan rosak, pemotongan dan kehilangan semasa memasak mengurangkan kuantiti boleh guna. Jika satu kilogram bahan mempunyai pembaziran 20%, hanya 800 g boleh digunakan. Bahagi harga dengan 800 g, bukan 1,000 g.

Gunakan kadar yang diukur apabila boleh. Timbang bahan sebelum dan selepas penyediaan untuk beberapa kelompok biasa, kemudian kira purata. Jangan tambah peratusan tinggi secara rawak kepada semua bahan. Tepung kering mungkin hampir tiada pembaziran, manakala sayur atau potongan daging berubah mengikut pembekal dan cara penyediaan.

Bina kos kelompok yang lengkap

Selepas menjumlahkan bahan, tambah pembungkusan kelompok, masa kerja dan utiliti. Kos upah ialah kadar sejam didarab jumlah minit penyediaan, memasak dan pembersihan, kemudian dibahagi enam puluh. Masukkan masa kerja sendiri walaupun belum mengambil gaji formal. Jika tidak, harga hanya berfungsi selagi kerja pemilik tidak dibayar.

Utiliti boleh direkodkan sebagai anggaran tetap setiap kelompok atau peratusan kos bahan yang disemak. Peruntukkan juga subsidi penghantaran dan iklan bulanan kepada setiap unit jangkaan. Iklan RM200 untuk 100 unit bersamaan RM2 seunit. Semak semula apabila jumlah jualan sebenar berubah.

• Bahan selepas penukaran unit dan pembaziran
• Pembungkusan, label dan barang servis
• Upah penyediaan, memasak, membungkus dan membersih
• Utiliti, penghantaran dan pemasaran
• Fi platform tetap dan berasaskan peratusan

Contoh pengiraan dalam Ringgit

Bayangkan satu kelompok sepuluh cawan pencuci mulut. Bahan berharga RM28, pembungkusan RM8, upah RM12 dan utiliti RM2. Kos pengeluaran ialah RM50 atau RM5 secawan. Tambah RM1 pemasaran dan RM0.50 subsidi penghantaran seunit, lalu kos asas menjadi RM6.50 sebelum fi platform berasaskan peratusan.

Jika dijual terus pada RM10, untung sebelum cukai ialah RM3.50 dan margin 35%. Jika platform mengenakan 10% daripada harga, fi ialah RM1 dan untung turun kepada RM2.50 atau 25% hasil. Sebab itu fi saluran tidak boleh diabaikan atau dianggap nombor tetap apabila ia berubah mengikut harga.

Pastikan kos kekal berguna

Kos makanan ialah anggaran bertarikh, bukan angka kekal. Kemas kini harga apabila pembekal berubah, semak hasil apabila saiz hidangan berubah, dan teliti belanja pembungkusan serta pemasaran sebenar. Simpan resit atau invois bersama saiz pek kerana kos boleh meningkat apabila harga sama tetapi pek mengecil.

Kira semula sebelum promosi, tawaran borong atau kempen platform. Uji harga cadangan terhadap kos dan fi semasa, kemudian semak untung seunit serta jumlah bulanan. Semakan bulanan yang ringkas biasanya lebih berguna daripada hamparan terperinci yang tidak diselenggara.